Dagboek van een flik – Bert Gorissen

Lack of transparency in the ‘open society’…

Op de straathoeken en pleinen van Brussel staat een politieman met zijn getuigenis.

Rond hem razen en gieren de leugens van ministers, de verzinsels van journalisten, de dwaling van universiteiten, van wat economen en psychologen beweren; de judaslach van het amusement, de meineed van het europees parlement; de maskers van moslims die niet integreren.

Koortsachtig kapselen ze de flik en zijn dagelijkse multiculturele werkelijkheid in. ‘Ne touche pas, petit con.’ Bek dicht en wachten op je pensioen.

Alsof zijn eigen maatschappij doodsbang is van de waarheid.

Waarom moeten plots alle grenzen open?
Wie bedenkt zoiets als ‘de wereld is een dorp’?
Wie verdeelt en heerst?
‘Ne touche pas, petit con.’

TE KOOP IN ELKE STANDAARD BH


 Over de inhoud van het boek

 

Op de straathoeken en pleinen van zijn multiculturele wijk in Brussel ziet een flik hoe het sociale weefsel in zijn wijk onherroepelijk aan flarden gaat. Hij zoekt ondertussen verbeten naar antwoorden: wie profiteert er bij die absurde multiculturaliteit? Wat is de rol van onze eigen beleidsvoerders hierin? Is ons juridisch systeem een zinkende Titanic? Wat houdt zich schuil achter de gematigde islam?

Dagboek van een flik’ is een bundeling van vierentwintig schriften vol getuigenissen en kritische beschouwingen neergepend door een straatflik in de periode 2004 tot 2011 in een van de meest multiculturele en problematische wijken in Brussel.

Het verhaal:
In de eerste helft van het boek passeren talloze interventies en personages de revue. We lopen mee in voetpatrouilles langs straten die zijn ‘als loopgrachten van haat’, treden binnen in ontelbare levens van Afrikanen, Marokkanen, Georgiërs, Albanezen, Russen en Belgen, in café’s, theehuizen, huurblokken en krotten. We maken eindeloze rondjes in patrouillewagens; rijden mee met vuilniswagens op zoek naar sluikstort; banen ons een weg in privé-vertrekken met slotenmakers en deurwaarders; maken kennis met talloze collega’s.

En elke dag schrik je van zoveel menselijke ellende. Elke dag wordt je op de proef gesteld, uitgedaagd door snotjongens, druggebruikers, hysterische vrouwen, psychopaten. Het is een manier van leven.

En toch is het een boek vol humor, ironie, ontroering en schoonheid; een boek dat verliefd is op de Marollen, op de “Aa Met”, op Brusseleen boek vol schrijversgenot, verlangen, idealisme. Maar bovenal is het een fascinerende zoektocht naar rechtvaardigheid en naar liefde.

Het eerste deel is als een eindeloos, zich steeds herhalend en toch oneindig gevarieerd feuilleton.

In het tweede deel verandert het dagboek geleidelijk aan in een persoonlijk verhaal. De politieman begint zich meer en meer rekenschap te geven van de hopeloosheid van zijn taak. Hoe langer hoe pijnlijker voelt hij het verraad in zijn rug. Cynisme, hypocrisie, leugens. De flik wordt opstandig, hij spartelt in onmacht… Nergens een oplossing… Langzaam verandert de wijk haar kleuren. Heel even krijgt ze de kleuren van de revolutie. 

Hier is geboekstaafd de fascinerende getuigenis van een man
die niet alleen een unieke uitkijk had op radicalisering, verarming en corruptie
maar die bovendien vanuit een uniek perspectief,
namelijk de kelders van onze maatschappij,
met een vlijmscherp moreel gevoel de burgers in hun establishment
jarenlang aandachtig heeft geobserveerd.

Boven alles viel zijn oog op de wijkbewoners rondom hem,
de inwijkelingen en de achterblijvers, koortsachtig, dikwijls vol kwelling
op zoek naar een nieuwe harmonie.
Misschien zal dit boek voor hen een hart onder de riem zijn.

Lees dit boek. Het is een ontroerend mooi verslag ook al heeft het wellicht niet die geraffineerde stijl die een litterair werk kenmerkt.

Politiek correcte uitspraken zijn eerder schaars maar de waarheid is daarentegen overvloedig aanwezig.
En waarheid is schoonheid. Waarheid is liefde.