Meer over ‘fascisme’ (blz. 330 – 331)

Wat ik eerder eens neerpende over dat Maasaivolkje (zie lager: U11 – de oervorm van fascisme) dat bij bedreiging van een democratische regeringsvorm veranderde naar authoritair of fascistoïd, zoals ik het noemde, en daarna weer terug naar een democratie, dat vind ik eigenlijk een sensationele vondst. Ook mijn broer was onder de indruk. De voor de hand liggende vraag die we ons stelden, was de volgende:

Hoe komt het dat onze gemeenschap die elasticiteit die het Maasaivolk kenmerkt, heeft verloren? 

Nee, besloten we, ze heeft ze in het geheel niet verloren. Dat massa-instinct als je het zo kan noemen is nog altijd springlevend. Kijk bijvoorbeeld maar naar de spectaculaire opkomst van het Vlaams Belang en hun sprekende slogan: ‘eigen volk eerst’. Een natuurlijke biologische, fascistoïde reactie op de dreiging van het neo-liberalisme met zijn aanval op de solidariteit en zijn roekeloze immigratiepolitiek. Mensen maken zich zorgen over hun gemeenschap, verenigen zich in een Vlaams blok, gaan zich militaristisch gedragen en zo verder, net zoals ik toen in de Loitaheuvels bij Mozes had gezien. 

Wat is er dan gebeurd? Waarom kon dit proces niet doorgezet worden tot het beoogde doel bereikt was, namelijk de solidariteit herstellen en de immigratie in toom brengen? Waarom werd het vroegtijdig afgebroken? Blijkbaar is ons volk niet vrij om haar natuurlijke gang te gaan zoals die Maasai in de Loitaheuvels. Waarom niet? 

Die vraag leek ons van het grootste belang. 

Als het volk een nieuwe leider kiest en alle macht in diens handen legt,  dan verliezen uiteraard de dan regerende bestuurders hun macht. In het geval van de Maasai zijn dat de ouderlingen. Zij kunnen tegen zo’n plots verlangen van het volk naar een machtswissel niets ondernemen, indien ze dat al zouden willen, omdat ze regeren met de zegen en de goedkeuring van het volk en op zichzelf machteloos zijn. Ze zijn werkelijk deel van het volk. 

In Europa is het een ander verhaal. Wat gebeurt er in België indien het volk, luisterend naar oeroude instincten, zich afkeert van de op dat ogenblik functionerende machthebbers, een soort uitzonderingstoestand afkondigt en op zoek gaat naar een nieuwe leider, een nieuwe moraal – de krijgersmoraal – omdat ze voelt dat de gemeenschap in een kritieke fase van gevaar is verzeild? 

Onze regering is heel wat anders dan een dozijn wijze en democratisch gezinde ouderlingen. Onze regering maakt deel uit van een repressief machtssysteem dat alsmaar groter en afstandelijker wordt, dat de mensenmaat al lang is overstegen, dat planetaire allures krijgt en dat er niet aan denkt de macht aan het ingekooide volk af te geven. De waarheid is dat dit systeem geen moer uitstaans meer heeft met wat wij in biologische, organische termen een volk noemen.

Dankzij zijn efficiënte indoctrinatie- en manipulatieorganen kan dit systeem, dat door geen god en geen moraal gehinderd wordt, dergelijke spontane massareflexen voorkomen of fnuiken. Men gaat tekeer tegen extreem-rechts, men maakt de mensen bang, men praat ze een schuldgevoel aan en achter de schermen gebruiken de politici alle middelen om de ondergang van die massabeweging te bewerkstelligen.

Laat een reactie achter op dieter raes Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *