U.4 (blz. 308) Passage over ontwikkelingshulp

Brief van Lorenz uit Wamba: “Ik hou helemaal niet van die delegaties van de Europese Unie. Heel typisch vind ik die wereldkaart die in elke delegatie hing waar ik ooit kwam en die ze verdorie nog altijd ophangen, ook hier in Wamba. De landen op die kaart zijn in twee kleuren verdeeld: de rode en de blauwe. De rijke landen zijn de blauwe: Europa en de USA. De rode zijn de arme landen: al de rest. Het geheel is nog opgesmukt met een paar statistische parameters, bijvoorbeeld hoe veel kans je maakt om ouder dan veertig te worden of hoe veel kans je kinderen maken om te leren schrijven en lezen.

Zodat ieder die daar binnenkomt direct kan zien hoe de zaken gesteld zijn. Voor de functionarissen die er elke dag passeren is het ongetwijfeld een hele opsteker te weten dat zij bij de gelukkigen behoren. De lokale mensen, de zogenaamde ‘staf’ die kunnen het in hun zak steken. Daar hangt het duidelijk tegen de muur in felle kleuren: zij zijn statistisch significant gedoemd om minderwaardig te zijn, minderwaardig, let wel, in de ogen van degenen die dat soort imbeciele kaarten nog altijd maken.

En wees er verdomd zeker van, op die kaarten verandert niets. Zelfs niet na nog eens dertig jaar ontwikkelingshulp: rood blijft rood en blauw blijft blauw. Jij zult dat stom vinden, maar toen er niemand was, heb ik die kaart vervangen door een poster van Bob Marley, gekocht op de markt. Vraag maar aan Jean-Pierre als we terug zijn.”

 

De reactie van Eva en Smarre was: ‘dat hij dan maar woord houdt dit keer en voorgoed stopt met die consultaties. Zolang hij zelf meedoet, heeft hij geen recht om te protesteren’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *