U7 (blz. 74) Leopold II

Ik had afgesproken met Joanna in het Montgomery metrostation. Vandaar met tram 44 naar het Afrikamuseum in Tervuren.

Een prachtig vergeten beeldhouwwerk staat er naast de vijver tegenover de façade van het museum. Een neger die op een zelfgemaakte gitaar tokkelt. Er staat iets in Arabische letters op de onderkant van het beeld. Het is in slechte staat, de ogen zijn weg, een voet is afgehouwen (nee, het was niet de bedoeling van de kunstenaar).

In een van de museumgangen een fraai, statig omhoogrijzend beeld van de roverhoofdman, Leopold II. Als een Assyrische koning. Ik klop erop, het blijkt gips te zijn. Nee, maar, dat had toch een bronzen beeld moeten zijn, passend voor onze grootste koning. Ik zeg dat ik hem bewonder, dat hij heel hard heeft gewerkt om zijn land groot te maken.

‘Ja, zegt Joanna, maar hij had het toch niet zo moeten doen, als kolonialist, hij had ook kunnen proberen goed te doen.’

‘Waar wat je zegt, maar dat hebben de anderen ook niet gedaan. Hij was natuurlijk ook een kapitalist, al die koningshuizen trouwens; ik wil alleen maar zeggen: hij heeft hard geknokt voor zijn land, hij wilde er een groot land van maken binnen het waardestelsel weliswaar van de negentiende eeuw en hij is erin geslaagd. Hij heeft zijn deel gedaan. Dat is denk ik meer dan je van de meesten van ons kan zeggen. Ja, ik verfoei ook die imperialistische, desastreuze negentiende eeuw; de eeuw van de triomfantelijke Europese suprematie, maar ik wil maar zeggen, ik vind het weer zo typisch Belgisch dat ze hem nu als een monster verguizen terwijl koningin Victoria en Wilhelm de Kaiser en de Hollandse Oost-Indische Compagnie en de rest nog erger waren. Ga het maar na. Maar daar vallen de anderen nog altijd voor op hun knieën, blijkbaar. Trouwens het is niet Leopold die die handen afgehakt heeft, het is de Anglo-Belgian Rubber company. Anglo-Belgian, snap je?..’

‘Maar je moet toch toegeven dat hij erachter zat, hij wilde geld…’

‘Ja, ja, dat geef ik toe, het ging hem om het geld, het is allemaal één pot nat natuurlijk. Het is één pot nat…’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *