Wat zijn de oorzaken van agressie in Konrads wijk?

Wat zijn de redenen van de spreekwoordelijke agressie bij (een deel van de) Marokkaanse jongeren in Brussel tegenover de politie en meer algemeen tegenover Belgen?

  1. Als gevolg van de multiculturaliteit hebben veel jongeren in migrantenwijken geen cultureel opvangnet. Marokkaanse cultuur van de ouders gedeeltelijk kwijt gespeeld en geen integratie in de cultuur van het gastland (want er is immers multiculturaliteit). Gevolg: voor de grote sociale gebeurtenissen in het leven zoals de overgang van jongen naar jonge man is er geen bevredigend traditioneel ritueel. De jongeren in dat culturele vacuum van hun multiculturele wijk verlangen echter net zo goed naar bevestiging van hun man-zijn vanwege de gemeensschap. Die bevestiging vinden ze alleen nog in de subcultuur van de criminaliteit: sack-jackings, inbraken in auto’s, intimideren van autochtone scholieren, steaming en bovenal het tarten van de politie.
  2. Als wijkagent heb ik gemerkt dat onverklaarbaar agressief gedrag nog al eens te wijten is aan psychische problemen. Iemand spuwt vanuit het open venster op mijn kepie. Ik storm woedend de trappen op. Daar zit een jongen met een rare grijns op zijn gezicht, de moeder verontschuldigt zijn gedrag. Later leer ik hem kennen als een chronisch zieke onder medicatie.
  3. De islam is een oorlogszuchtige godsdienst. Zij zet aan tot geweld en wettigt onder andere zonder enig voorbehoud doodslag van ‘ongelovigen’. Ziedaar een andere subcultuur die multiculturele jongeren met open armen ontvangt. (zie Dagboek van een flik, blz 98-99)
  4. Er is het algemene natuurkundige principe van actie en reactie. Ook in de biologie is de actie van een individu in de grond van de zaak een reactie op iets anders. Onze westerse houding van geweldloosheid en pluraliteit lokt bij de ander een instinctieve reactie uit van veroveringsdrift, leidend tot openlijke uitdaging, en als onze houding even krachteloos blijft, wordt er aangestuurd op een krachtmeting. Mensen zijn wat ze zijn, ze zijn niet wat westerse intellectuelen in hun ivoren toren hopen dat ze wellicht zouden kunnen zijn.
  5. Uit gesprekken van oudere collega’s en buurtbewoners kon ik afleiden dat immigranten in vroegere jaren nogal eens met een flagrant gebrek aan respect, zelfs onbeschoft behandeld werden door de politie. Dat verklaart voor een gedeelte het huidige vijandige anti-politie gedrag. Eigen schuld, dikke bult.

De oplossing is culturele integratie in het gastland. Beide partijen hebben hier een duidelijke taak. Mensen van andere etnische en/of culturele afkomst die zich in onze gemeenschap integreren zijn een verrijking zowel voor ons maatschappelijk weefsel als voor onze genenpool.

Indien de multiculturele chaos echter te lang blijft aanslepen, weet niemand meer wat de uitkomst zal zijn. Dan kunnen we de veiligheid en het geluk van de volgende generaties niet waarborgen en kan de gemeenschap met zijn vrijheden en rechten en waarden voor altijd verloren gaan. Ik denk hier vooral aan een discriminerende islamstaat.                              (By the way, ik ben niet extreem-rechts, eerder links)

PS. Er is een verschil tussen multi-ethniciteit en multiculturaliteit. Veel linkse bezorgde mensen lijken te denken dat iemand die tegen de multicul is automatisch een racist is. Een zware beschuldiging die nergens op slaat. Verschillende rassen samen vind ik persoonlijk een verrijking, zelfs een verrijking die wij hier in dit land hard nodig hebben. Maar die mensen moeten zich integreren in onze samenleving, d.w.z. ze moeten onze cultuur aannemen. Dat wil ook weer niet zeggen dat ze zich hetzelfde moeten kleden, hetzelfde eten, dezelfde muziek spelen en dergelijke. Wel dat ze dezelfde grote waarden moeten respecteren, dezelfde reglementen en afspraken gehoorzamen, en rituelen en rites eerbiedigen net als wij zodat onze samenleving efficient kan functioneren met een minimum aan agressie. Mensen die vanuit een andere cultuur naar ons komen en zich integreren in onze samenleving kunnen onze cultuur van binnen uit rijker maken door op vreedzame en geleidelijke wijze veranderingen en verbeteringen voor te stellen en aan te bieden aan hun omgeving. Ook dat is weer een broodnodige verrijking voor ons eigen cultureel patrimonium.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *